Als een blad van de boom valt weet hij niet waar hij terecht komt.
Gedragen door de wind is hij stuurloos en is hij over geleverd aan de grillen van de wind.
Hij kan alle kanten opgaan maar hij heeft er zelf geen controle over
en hij kan ook geen invloed er op uit oefenen en heeft geen idee wat er gebeuren zal.

Best eng he?
Zou het ook zo zijn met een leven zonder God?

Dat je je leven leeft zoals jij denkt dat het goed
is en dat het je allemaal prima bevalt en dat het "lot" je leven bepaalt.
En dat het leven eigenlijk niet meer is als een blad
waarvan de wind bepaalt waar het de grond zal raken,
en dat het dan zijn eindbestemming is, zijn doel, zijn "lot".

Wat is dan het verschil als je christen ben?

Ik denk dat als je christen bent en je Jezus hebt binnen gelaten in je leven,
en ontdekt dat hij de weg is, de waarheid en het leven,
dat je dan niet zoals een blad gedragen word door de wind
maar gedragen word door Zijn rechterhand.
En dat Hij dan je leven beinvloed en jou leid naar jouw bestemming,
en dat is niet een eindbestemming, nee dat is het zeker niet.

Dat Hij juist een plan heeft met jou, een doel.
Hij leid jouw leven naar een hogere dimensie,
waar wij nu geen weet van hebben.
Want alleen Hij weet wat hij voor plannen met jou heeft.

En ben je dan net als een blad stuurloos en moet je maar afwachten waar je terecht komt?
Ik denk van niet, nee Hij wil juist dat wij zelf het initiatief nemen
en op pad gaan in ons leven waar Hij ons zend.
En hij dwingt je niet,
nee hij geeft alleen maar aan wat het beste voor jou is.
En als jij op Hem durft te vertrouwen zal hij je dragen met Zijn rechterhand
en zet Hij je op de juiste weg die naar eeuwigheid zal leiden, de beloning.
Hij wil dat wij naar eer en geweten bepalen hoe wij moeten omgaan
met het geschenk dat Hij ons gegeven heeft, namelijk het leven.

Kunnen wij dat?

Kunnen wij wat wij lezen in de bijbel, Zijn woord,
Zijn handleiding voor ons, ook in de praktijk brengen?
Als ik naar mezelf kijk moet ik zeggen dat ik dat niet altijd kan.
Ik probeer het ontzettend hard, en ik verzet me tegen alles wat Zijn naam geen eer aan doet.
Maar wat is het soms een gevecht, en wat is het soms ontzettend moeilijk.
Maar wat ben ik telkens weer blij als een kind als ik weer overwin
en dat ik dan omhoog kan kijken en zeggen:
"ik draag mijn leven op aan U Heer, ik vertrouw op U,
omdat ik weet dat u mij draagt met Uw rechterhand".